Bakabiliriz. Eğer babalar rahat olduklarını hissederse çokta güzel bir şekilde babalar da bebek bakabilir. Peki babalar da bu potansiyel varken niye bebeklerine bakmaktan çekinir ya da hemen kaçıverir. Bir babanın gözünden nedenlerini sizinle paylaşacağım.

Bebeğiniz karşınızda çaresizce duruyor. Gözü ne annesini ne babasını, kimseyi görmüyor . Sadece hisleri ile hareket ediyor. Yapabildiği tek şey emme refleksi. Peki annelerin verdikleri bebek bakımı mücadelesinde babaların rolü nedir?

Babalar da Bebek Bakabilir

Babalar da Bebek Bakabilir

Babalar bebeklerine çokta güzel bakabilir. Neden bakamasınlar ki. Koskoca şirket yönetenler, bir çok kişinin hayatı ile mücadele edenler, bir çok çocuğun eğitimine destek olan babalar neden kendi çocuğuna bakmayasın ki…
İşte Nedenleri;
Taş Fırından Light Erkeğe Dönme 
Ataerkil bir toplumda babanın görevleri arasında maalesef yokmuş. Çocuğun altını değiştirmek, mamasını hazırlamak annenin göreviymiş. Bırakalım bu işleri. Bir çocuğun altını değiştirmek bizi light erkek yapmaz. Sizin bir bebeğiniz var ve aslında size muhtaç. Ne konuşabiliyor ne görebiliyor doğru dürüst. Taş fırın mahalle baskısını geride bırakmak gerekiyor.

Sürekli Uyarı, Hata Yapmaya İzin Yok.
Bence en büyük nedenlerin başında bu geliyor. Bebeğinizi kucağınıza aldınız ilk andan itibaren anneniz, eşinizin annesi, çevrenizdekiler, eşiniz, kısacası siz hariç herkes size sürekli aman öyle tutma boynu acır, aman şöyle yapma düşer, aman böyle yapıyorsun, aman şöyle oluyor. Yeter yahu! Dünyaya hiç kimse bebek bakıcısı olarak gelmiyor. Bırakın da hata yapa yapa öğrenelim. Sürekli eleştiri, sürekli tenkit edildikçe bir yerden sonra bebek bakımına yardımcı olmamak normal oluyor.

Yorgunluk ve Destek Görememe
Annelerin işini kimse küçümsemiyor ama babalarda sabah 7 de kalkıp akşam 7’ye kadar yoğun bir tempoda çalışıyor. Bu temponun üzerine tabi ki de bir anne kadar bebek bakımına yardımcı olunamaz. O yorgunluk ile bebek bakımı hem zor gelmekte hem de bu nedenlerden dolayı tam kapasite ilgilenilmediği durumlarda sürekli negatif eleştiriler ile durum iyice zorlaşır hale geliyor. 

Atlas’ı ilk kucağıma aldığımda aman öyle tutulmaz, aman böyle tutulmaz. Yok şöyle yapma yok böyle yapma. Çevremde ki herkesten aynı şeyleri duymak bir yerde itici hale geliyor. Merve’ nin ( Eşim) bana pozitif yaklaşımıyla diğer bütün herkesi sessiz moda alıp sadece çocuğumla iletişim kurmama neden oldu. Şuan da Atlas’ın meme emmesi dışında bütün işlerini (Yıkamasına kadar ) yapabilirim:) Bunun için biraz istek, biraz sabır, biraz da destek lazım….

Instagram hesabımdan da yorumlarınızı yazabilirsiniz

Diğer tecrübelerimi de bu sayfa üzerinden bulabilirsiniz

Bir önceki yazım olan Baba Olacağımı Öğrendiğim Gün başlıklı makalemi de okumanızı öneririm.